Arka dişiniz aylar önce çekildi; gülümserken boşluk pek görünmüyor, yemek yerken de farkına varmadan öbür tarafı kullanmaya başladınız.
Sofrada belirgin bir sıkıntı çıkmayınca o bölgeyle ilgili karar kolayca erteleniyor. Bir süre sonra köprü mü implant mı sorusu gündeme geldiğinde ise dışarıdan benzer görünen iki seçeneğin ağızda farklı dayanaklara ihtiyaç duyduğu anlaşılıyor. Aradaki farkı anlamak için önce boşluğun iki yanındaki dişlere ve dişin eskiden bulunduğu kemiğe bakmak gerekiyor.
Köprü komşu dişlerden destek alır
Klasik sabit köprüde eksik dişin yerini dolduran gövde, boşluğun iki yanındaki dişleri örten kaplamalara bağlıdır. Çiğneme sırasında oluşan yük, bu destek dişler üzerinden taşınır. Diş hekimi kaplamalara yer açmak için komşu dişlerin dış yüzeylerinden doku kaldırır ve biçimlerini düzenler. Dişlerin hazırlanması denilen işlem budur; yalnızca ölçü almak anlamına gelmez ve kaldırılan diş dokusu kendiliğinden geri oluşmaz.
Bu nedenle komşu dişlerin mevcut durumu, köprü konuşulurken ilk bakılan noktalardandır. Hiç dolgu yapılmamış, sağlam dişleri kaplama için hazırlamak ile zaten geniş dolguları bulunan dişleri kaplamak aynı kararı gerektirmez. Geniş dolgulu bir dişin de köprüye uygun bir destek olduğu baştan kabul edilmez. Hekim kalan diş dokusunu ve dişi çevreleyen destek dokuların sağlığını muayene ile inceler, gerektiğinde röntgenden yararlanır.
Köprü yapımında hazırlanan dişlerin ölçüsü alınır, ardından ağıza uyum ve kapanış kontrol edilir. Karşı çenedeki dişlerin köprüyle nasıl temas ettiği, çiğneme yükünün dağılımı açısından önemlidir. Tedavi tamamlandığında köprü ağızda sabit kalır; günlük temizlik için çıkarılmaz. Komşu dişlerin hazırlık öncesindeki durumunu ve neden destek olarak seçildiğini hekime sormak, bu seçeneğin ağızda hangi değişiklikleri gerektirdiğini somutlaştırır.
İmplantın dayanağı çene kemiğidir
İmplant, çene kemiğine yerleştirilen ve eksik dişin kökü yerine destek sağlayan bir yapıdır. Üzerine bağlantı parçası ve ağızda görünen diş biçimindeki kaplama yerleştirilir. Tek diş eksikliğinde bu düzenek, yan dişleri köprü desteği olarak hazırlamadan boşluğu tamamlamayı amaçlar. Buna karşılık implant için uygun konumda yeterli kemik bulunması ve çevre dokuların tedaviye elverişli olması gerekir.
Diş çekiminden sonra o dişi çevreleyen kemik yeniden şekillenir; zamanla bölgenin genişliğinde ve yüksekliğinde azalma görülebilir. Değişimin miktarı herkeste aynı değildir ve boşluğun dışarıdan küçük görünmesi kemiğin yeterli olduğunu göstermez. Uzun süredir diş bulunmayan bir yerde hekim, kemiğin boyutlarını ve yakınındaki anatomik yapıları görüntülemeyle inceler. Kemiğin yetersiz olduğu durumlarda ek işlemler gündeme gelir; bunların gerekip gerekmediği muayene ve görüntüleme bulgularına bağlıdır.
Yerleştirme işleminden sonra implantın kemikle bütünleşmesi için iyileşme süresi gerekir. Üstteki kaplamanın ne zaman yapılacağı, implantın başlangıçtaki tutuculuğu ve dokuların iyileşmesiyle ilişkilidir. Diş etinin yüzeyde kapanmış görünmesi, kemiğin de yük taşımaya hazır olduğu anlamına gelmez. Bu yüzden tedavi takvimi yalnızca cerrahi randevunun tarihinden ibaret değildir; hekim kontrol bulgularına göre sonraki aşamayı planlar.
Seçimi ağızdaki koşullar belirler
Yan dişler sağlamsa onları hazırlamadan boşluğu tamamlamak, implantın görüşmede öne çıkan yönlerinden biridir. Komşu dişlerin zaten kaplamaya ihtiyacı varsa ve destekleri uygunsa köprü de konuşulan seçenekler arasına girer. Kemiğin durumu bu karşılaştırmanın diğer tarafını oluşturur. Tek başına yaş ya da eksik dişin görünür olup olmaması, iki seçenek arasında karar vermek için yeterli bilgi sağlamaz.
Kimlerin implant için uygun aday sayıldığını ve uygulamanın adım adım nasıl ilerlediğini bir kliniğin konuya ayrılmış sayfasından okumak istersenizhttps://serenklinik.com/tr/dental-implants-in-istanbul-turkey/ adresine göz atabilirsiniz. Kendi muayenenizde ise bu aşamaların ağızdaki bulgularla nasıl ilişkilendirildiğini sormak yararlıdır. Örneğin kaplamaya geçmeden önce hangi iyileşme bulgularının beklendiğini öğrenmek, randevular arasındaki sürenin nedenini anlamayı sağlar.
Genel sağlık durumu ve düzenli kullanılan ilaçlar, özellikle cerrahi planlamada hekimin bilmesi gereken bilgilerdir. Diyabetin kontrol durumu veya sigara kullanımı iyileşme açısından dikkate alınır; bu bilgiler tek başına otomatik bir kabul ya da ret kararı oluşturmaz. Randevulara ayırabileceğiniz zaman da görüşmenin parçasıdır. Köprüde implantın kemikle bütünleşmesini bekleme aşaması bulunmaz, fakat destek dişlerin tedavi ihtiyacı takvimi değiştirir. Karar, diş hekiminin muayenesiyle netleşen koşullar ve kişinin öncelikleri birlikte konuşularak verilir.
Günlük bakımın yolu farklıdır
Köprüde fırça görünen yüzeyleri temizlerken, boşluğun üzerindeki gövdenin altına ayrıca ulaşmak gerekir. Gövde destek kaplamalarına bağlı olduğu için diş ipi bu bağlantıların arasından yukarıdan aşağıya geçmez. Köprü altına geçirilebilen diş ipi veya uygun boydaki ara yüz fırçası, diş etine yakın yüzeylerdeki birikimleri temizlemeye yardımcı olur. Hekimin bu hareketi ağız içinde göstermesi, evde hangi aralıktan nasıl geçileceğini anlaşılır kılar.
İmplant üzerindeki kaplamada ise diş eti kenarı ve komşu dişlerle arasındaki boşluklar günlük bakımın odak noktasıdır. İmplant çürümez, çevresindeki dokular ise plak birikimine bağlı iltihaptan etkilenebilir. Bu nedenle fırçalamaya, bölgenin biçimine uygun ara yüz temizliği eşlik eder. Her iki seçenekte de kontroller, evde erişilemeyen alanları ve çevre dokuların durumunu izlemek için gereklidir.
Aylar önce çekilen arka dişin boşluğu, aynada hâlâ pek görünmüyor olabilir. Yemekleri öbür tarafta çiğnemeye alışmak ise o bölgenin ihtiyacını açıklamaz. Muayenede komşu dişlerle kemiğin durumunu öğrenmek, seçenekleri kendi ağzınızdaki koşullarla birlikte ele almanızı sağlar. Boşluğun kendisi, olduğu gibi bırakılmak yerine diş hekimiyle birlikte verilecek bir kararı hak eder.